เนื้อเพลง รัตติกาลแห่งความเหงา ป่าน ปานชีวา
----------------------------------------------------------------------------------------
ในค่ำคืนมืดมิด มีดวงดาวมากมาย
ส่องแสงประกายทั่วนภา
สายลมโชยกอดใจ ที่เปลี่ยวเหงาหนักหนา
กี่ค่ำคืนผ่านมา มันเหงาอุรา เหลือเกิน
เดินผ่านกาลเวลา ใจนำพาให้เจอ
ความเงียบเหงาไม่มีใครเข้าใจ
โลกหมุนให้ใครหลายคน ค้นพบส่วนที่หายไป
แต่กับฉันทำไมหายใจทีไรมีแค่เหงา
ไม่ว่าค่ำคืนนี้จะนานเท่าไร จวบฟ้าสางเดือนหงายจะกอดตัวเองให้คลายเหงา
มีเพื่อนคือแผ่นฟ้า และดวงดารา
พอได้เจรจากับจันทราให้หายเหงาใจ
รอคนมาทำให้รัก เป็นส่วนหนึ่งชีวิต
แต่เหมือนพรหมลิขิต ไม่เคยจะเห็นใจ
รัตติกาลความเหงานี้จะนานเท่าไรช่างปวดใจเหลือเกิน
โอ้ทรมานแทบหยุดหายใจ
เมื่อถูกความเหงากัดกินหัวใจ
ไม่ทราบไม่ซึ้ง แต่แสบในใจถึงทรวงข้าเอ๋ย
ไม่เจตนามีเพื่อนคือเหงา ก็อยากจะมีรักจริงอย่างเขา
ได้โปรดเกิดสักทีเถอะ เนื้อคู่เอ๋ย
ไม่ว่าค่ำคืนนี้จะนานเท่าไร จวบฟ้าสางเดือนหงายจะกอดตัวเองให้คลายเหงา
มีเพื่อนคือแผ่นฟ้า และดวงดารา
พอได้เจรจากับจันทราให้หายเหงาใจ
รอคนมาทำให้รัก เป็นส่วนหนึ่งชีวิต
แต่เหมือนพรหมลิขิต ไม่เคยจะเห็นใจ
รัตติกาลความเหงานี้จะนานเท่าไรช่างปวดใจเหลือเกิน
รัตติกาลความเหงานี้จะนานเท่าไหร่ ช่างปวดใจของฉันเหลือเกิน
----------------------------------------------------------------------------------------
|