ญ. ฉันฝันถึงเธอคนที่อยู่ไกลแสนไกล
ช่างหวานละมุน อบอุ่นข้างในหัวใจ
แต่อายไม่กล้าแม้จะบอกกับใคร
จึงจูบผ่านสายลมให้พัดพาไป

ช. เพราะฝันและจริงอย่างไม่เคยพบกัน
เพราะหวานเกินไป ไม่ว่าใครก็ต้องใจสั่น
เพราะอายเหลือเกินกว่าที่จะพูดคำนั้น
เพราะจูบของเธอยังไม่ใช่จูบของฉัน

ญ. ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจหรือเปล่า (จะเป็นได้แค่เพียงฝัน)
ช. ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร สุขสมได้ดั่งใจหรือเป็นฝันชั่วคราว (อยู่ที่เธอรู้มั๊ย)

ญ.+ช. ชีวิตของฉันเมื่อพบกับเธอ นั้นจะเปลี่ยนแปลงหรือเป็นเหมือนเก่า (เป็นแค่ฝันไป)
คือคำถามที่ฉันฝากไว้ ฉันวอนให้สายลมพัดลอยผ่านไป......ถึงเธอ

ช. ถ้าฝันและจริง...จะบังเอิญเจอกันสักวัน
ญ. ถ้าหวานข้างใน..ใจทั้งสองได้พร้อมๆกัน
ช. ถ้าอายจะหายไปจากประโยคเหล่านั้น
ญ.+ช. และถ้าจูบของเธอ..จะกลายเป็นจูบของฉัน

ช. ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจหรือเปล่า (จะเป็นได้แค่เพียงฝัน)
ญ. ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร สุขสมได้ดั่งใจหรือเป็นฝันชั่วคราว (อยู่ที่เธอรู้มั๊ย)

ญ.+ช. ชีวิตของฉันเมื่อพบกับเธอ นั้นจะเปลี่ยนแปลงหรือเป็นเหมือนเก่า (เป็นแค่ฝันไป)
คือคำถามที่ฉันฝากไว้ ฉันวอนให้สายลมพัดลอยผ่านไป..........